Pozostałe, wybrane drzewa w założeniu parkowym w Nieborowie.
Pozostałe, wybrane drzewa w założeniu parkowym w Nieborowie.
W drugim wpisie o dendroflorze założenia parkowo-pałacowego w Nieborowie (woj. łódzkie, powiat łowicki, gmina Nieborów), zaprezentuję kilka wybranych innych drzew, które najbardziej zaciekawiły tree hunterów.
♦ Platan klonolistny “Skrzypiący” ♦
Pierwszym drzewem jest platan klonolisnty, który rośnie na drugim skrzydle rezydencji magnackiej. Jest on zdecydowanie mniejszy od wielkiego platana z naroślą, ale warto na niego zwrócić uwagę z kilku powodów.
Po pierwsze – przy najmniejszych podmuchach wiatru, pień drzewa skrzypi jak drzwi starej szafy, stąd nazwałem go platanem “skrzypiącym”. Po drugie – w koronie okazu znajduje się wyjątkowo gęsta sieć wiązań linowych, bez których drzewo runęłoby na ziemię.
Po trzecie – stan techniczny pnia platana jest fatalny, drzewo trzyma statykę dzięki sztucznym wzmocnieniom i wykonanym zabiegom. Już te trzy punkty stanowią wystarczające przesłanki, aby spojrzeć z zainteresowaniem na dendrologicznego weterana.
Ilość wiązań linowych w koronie jest imponująca. No i te skrzypiące dźwięki wydobywające się z wnętrza rośliny, mogą przyprawić o gęsią skórkę tych, którzy nie znają przyczyny i źródła ich pochodzenia.
Jest jeszcze czwarta przesłanka – moim zdaniem jedna z najważniejszych, aby zainteresować się “powiązano-skrzypiącym” platanem. To wciąż bogata i obficie ulistniona korona. Wola życia drzewa, po naprawdę ciężkich przejściach i doświadczeniach jest zdumiewająca.
Powyżej fragment wiązań linowych, a właściwie cała sieć (pajęczyna). Można tu mówić o wysokim poziomie arborystycznego rzemiosła.
Do kompletu przy pniu zainstalowano metalowy słup, do którego przywiązano sieć tych wiązań i który jednocześnie pełni funkcję stabilizacyjną dla pnia.
♦ Wiąz przy murze ♦
Drugim ciekawym drzewem jest wiąz szypułkowy, który rośnie przy murze na terenie parku, w pobliżu rezydencji magnackiej. Nie zmierzyłem obwodu pnia drzewa, ale na oko wynosi on około 400 cm lub nieco więcej.
Pień wiązu jest częściowo wypróchniały, wysokość drzewa wynosi około 30 metrów.
♦ Lipa “Gimnastyczka” ♦
Jednym z najciekawszych drzew jest lipa, którą nazwałem “Gimnastyczką”. Pień drzewa po krótkim wzroście z ziemi do góry, bardzo szybko przechyla się, aż łukowatym wygięciem sięga do samej ziemi i opiera się na niej, po czym ponownie zaczyna się wznosić ku górze.
W efekcie sam dla siebie stał się na tyle silną podporą, że nie straszne mu wichury i gwałtowne porywy wiatru.
Jak widać, elastyczność i rozciągliwość lip bywa zdumiewająca. Takie esy-floresy potrafi wykształcać wiele gatunków drzew.
Dolną część wygiętego pnia lipy podparto pniakiem innego drzewa. Lipa ta kryje jeszcze jedną ciekawostkę.
Obok fikuśnego pnia rośnie drugi prosty pień lipy. Czy jest to ta sama lipa czy drugie drzewo tego gatunku? Niech to pozostanie tajemnicą łukowato wygiętej lipy. 🙃
♦ Pochyła robinia ♦
Bardziej w głębi parku odnajdziemy pochyłą robinię akacjową, na którą nie zwróciłbym zbytnio uwagi, gdyż jej gabaryty są bardzo przeciętne.
Jednak jej znaczna pochyłość (około 45 stopni) powoduje, że nie sposób jej nie zauważyć.
♦ Topola biała ♦
Ostatnim drzewem, na które zwróciliśmy uwagę jako tree hunterzy to topola biała rosnąca w pobliżu stawu.
Wznosi się na wysokość ponad 30 metrów i jest naprawdę potężna, choć jeszcze daleko jej do krajowych gigantów z gatunku Populus alba.
