Temperatura, opady i usłonecznienie w lutym 2026 roku.
Luty 2026 roku kontynuował zimową aurę, która zdominowała styczeń. Jednak w ostatnim tygodniu miesiąca przyszedł podmuch przedwiośnia, który odznaczał się wysokimi temperaturami i pogodnym niebem. Do tego luty zapisał się jako kolejny z rzędu miesiąc z deficytem opadów. Czas na jego szczegółowe podsumowanie.
♦ TEMPERATURY ♦
Średnia obszarowa temperatura powietrza w lutym 2026 r. wyniosła w Polsce –1,6°C i była o 1,5 stopnia niższa od średniej wieloletniej dla tego miesiąca (klimatologiczny okres normalny 1991-2020). Tegoroczny luty należy zaliczyć do miesięcy lekko chłodnych termicznie.
Najchłodniejszym regionem Polski były pas Pojezierzy oraz Wybrzeży i Pobrzeży Południowobałtyckich, gdzie średnia obszarowa temperatura powietrza (odpowiednio –2,8°C oraz –2,2°C) była aż o 3 stopnie niższa od normy. Najcieplejszymi regionami były Sudety i Karpaty – tam średnia temperatura powietrza wyniosła 0,6 i 0,4°C i była o 0,9-1,2 stopnia wyższa od wieloletniej normy. Jedynie w Karpatach luty 2026 r. sklasyfikowano jako miesiąc lekko ciepły.
Według klasyfikacji rangowej średniej temperatury miesięcznej, obejmującej okres od 1951 r., luty 2026 r. plasuje się na 30. pozycji. Najchłodniejszy luty od początku II połowy XX wieku wystąpił w 1956 r., kiedy średnia obszarowa temperatura powietrza wyniosła –11,4°C; najcieplejszy luty wystąpił w 2024 r. (5,7°C).
Wartości średniej miesięcznej temperatury powietrza były na większości obszaru kraju ujemne i malały z południowego zachodu ku północnemu wschodowi. Najcieplej było na południu i południowym zachodzie – w Nowym Sączu i Raciborzu (1,2°C) oraz Legnicy (1,1°C). Najchłodniej zaś na północnym wschodzie – w Suwałkach (–6,4°C), Kętrzynie (–5,5°C) oraz Mikołajkach (–5,3°C). W szczytowych partiach pasm górskich średnie miesięczne wartości temperatury wyniosły –3,9°C na Śnieżce i –5,2°C na Kasprowym Wierchu.
Wskaźnik anomalii, tj. odchyleń od wartości wieloletnich średnich miesięcznych z okresu 1991-2020, zawierał się w granicach od –4,1°C do 2,6°C. Anomalie temperatury były najmniejsze na południu i rosły ku północnemu wschodowi.
Najwyższą wartość temperatury powietrza (19,4°C) odnotowano 27 i 28 lutego w Słubicach (informacja dotyczy jedynie stacji synoptycznych). Te dwa dni były generalnie najcieplejszymi w całej Polsce – na Śnieżce 27 lutego zrejestrowano 8,4°C, dzień później na Kasprowych Wierchu było 6,0°C. Najniższą temperaturę powietrza poza stacjami wysokogórskimi zanotowano 2 lutego w Suwałkach (–27,7°C). Na Śnieżce i Kasprowym Wierchu najchłodniej było 16 lutego (odpowiednio –14,0°C i –16,7°C).
W przestrzennym rozkładzie wartości kwantyla 95% maksymalnej dobowej temperatury powietrza wyraźnie zaznacza się różnica między zachodnią i południowo-zachodnią częścią Polski z najwyższymi wartościami (powyżej 15°C), a chłodniejszym północnym wschodem (poniżej 7°C). W przestrzennym rozkładzie kwantyla 5% minimalnej dobowej temperatury powietrza wyróżnia się wschód kraju i północny wschód z najniższymi wartościami (poniżej –18°C). Najwyższe wartości notowane są na południowym zachodzie (powyżej –12°C).
Na początku i w środku lutego średnia dobowa temperatura w Polsce przyjmowała wartości poniżej kwantyla 5% (dni wyjątkowo zimne). Podobnie jak w styczniu, luty charakteryzowała duża zmienność termiczna. Okresy ze średnią dobową poniżej zera były przeplatane cieplejszymi dniami. W ostatnich dniach minionego miesiąca można było zaobserwować wartości średniej dobowej temperatury przekraczające kwantyl 95% (dni wyjątkowo ciepłe w porównaniu z okresem referencyjnym (1991-2020).
Seria anomalii średniej obszarowej temperatury powietrza w lutym w Polsce względem okresu referencyjnego 1991-2020 oraz wartość trendu (°C/10 lat); serie wygładzono 10-letnim filtrem Gaussa (czarna linia).
Występujący od szeregu lat silny wzrostowy trend temperatury powietrza na obszarze Polski był w lutym 2026 r. kontynuowany. Tylko od 1951 r. wzrost temperatury w tym miesiącu szacowany jest na 3,9°C. Wartość współczynnika trendu jest zróżnicowana w poszczególnych regionach klimatycznych kraju, jednak we wszystkich regionach odnotowuje się w lutym bardzo silny wzrost temperatury, najsilniejszy na Podkarpaciu (0,55°C/10 lat).
♦ OPADY ♦
Obszarowo uśredniona suma opadu atmosferycznego w lutym 2026 r. wyniosła w Polsce 22,3 mm i była o 9,3 mm niższa od normy dla tego miesiąca określonej na podstawie pomiarów w latach 1991-2020. Wg klasyfikacji Kaczorowskiej miniony luty należy zaliczyć do miesięcy suchych (70,6% normy).
Według klasyfikacji rangowej średniej obszarowej sumy opadów, obejmującej okres od 1951 r., luty 2026 r. plasuje się na 58. pozycji. Najbardziej zasobny w opady był luty 2024 r. z sumą opadów wynoszącą 65,2 mm. Najniższą miesięczną sumę opadów w lutym od 1951 r. odnotowano w 1976 r. (zaledwie 4,7 mm).
W lutym 2026 r. najniższe sumy opadów (poniżej 11 mm) odnotowano na stacjach synoptycznych w Tarnowie, Płocku i Sandomierzu, najwyższe zaś (powyżej 60 mm) zarejestrowano w Bielsku-Białej oraz na Kasprowym Wierchu, a ich rozkład przestrzenny był słabo zróżnicowany. Na przeważającym obszarze kraju, z wyjątkiem Żuław Wiślanych i Podbeskidzia, wysokości opadów były wyraźnie niższe od normy wieloletniej (1991-2020). Zawierały się one w granicach od 25% normy w Tarnowie do 143% normy w Bielsku-Białej.
Skumulowana suma wysokości opadów atmosferycznych od 1 stycznia 2026 r. (linia czerwona) na tle skumulowanej sumy wieloletniej (linia czarna, 1991-2020).
Luty bieżącego roku charakteryzował się przebiegiem skumulowanej średniej obszarowej sumy opadu wyraźnie poniżej średniej z wielolecia 1991-2020. Pod względem klasyfikacji pluwialnej miniony miesiąc został skategoryzowany jako “bardzo suchy”.
Ciekawych informacji dostarcza nam analiza parowania potencjalnego, obliczanego na podstawie standardowych danych meteorologicznych, jak również klimatycznego bilansu wodnego (KBW), będącego różnicą pomiędzy wysokością opadów a wielkością parowania. W lutym 2026 r. wartości miały rozkład zbliżony do południkowego (wartości rosły z północy na południe). Najwyższe wartości parowania, osiągające 17-20 mm wystąpiły na obszarze południowej Polski. Najniższe wartości odnotowano na Pomorzu oraz na północnym-wschodnim krańcu kraju.
Klimatyczny bilans wodny w lutym był w przeważającej części kraju dodatni. Najwyższe wartości odnotowano na północy i zachodzie kraju (oraz na obszarach górskich), najniższe (0,0 do –1,0 mm) we wschodniej Polsce.
Wysokość opadów atmosferycznych w lutym charakteryzuje się dużą zmiennością z roku na rok, ale widoczny jest łagodny trend wzrostowy. Od 1951 r. wysokość opadów w lutym zwiększyła się o 3,75 mm, co odpowiada 11,9 proc. normy z lat 1991-2020. Należy jednak podkreślić, że sumy opadów w roku 2026 nie wpisały się w tę tendencję.
♦ USŁONECZNIENIE ♦
Nie tylko znaczny podział termiczny był charakterystyczny dla lutego 2026 r. Również pod względem usłonecznienia był to miesiąc interesujący i zróżnicowany regionalnie. Zdecydowana przewaga słonecznej i jednocześnie najmroźniejszej aury została zanotowana na północnym-wschodzie kraju, najmniejsza na południowym-zachodzie.
Najwięcej godzin ze Słońcem (prawie 94) zanotował Elbląg, najmniej słonecznego światła mieli mieszkańcy Kłodzka – tylko 47. Anomalia usłonecznienia wahała się od 59% w Kłodzku do 151% w Suwałkach.
♦ LUTY GLOBALNIE ♦
